Hoe meer regels, hoe minder liefde

Een paar dagen geleden hoorde ik deze uitspraak en het had te maken met de relatie tussen twee mensen. Ik dacht eens even verder en kwam uit op de relatie tussen ouder en kind. Hoe zit dat dan eigenlijk. Als je je gedachten daar over laat gaan(of het nou een verhaal in gedachten is of een film die je voor je ziet) dan kan het gaan over het grenzen stellen bij kinderen of juist niet. Wanneer doe je dat wel en wanneer niet? Wie heeft invloed op de manier waarop jij dat doet? Jijzelf, je omgeving, social medai, je eigen opvoeding? Ben jij je daar bewust van of doe je dat op een onbewuste manier? Automatisch zeg maar…Je kijk op het opvoeden van je kinderen kan dus beïnvloedbaar zijn. Heb je daar wel eens over nagedacht? En wat kwam daar dan voor een visie uit? En past dat dan ook bij het type kind wat je hebt? Elk kind is anders. Elk mens is anders. Wat bij de ene werkt, werkt bij de ander totaal niet. Dus…ben je streng voor je kind, dan kunnen je kinderen daar verschillend op reageren, toch? Kan jij je kind zien zoals het is? Met alle leuke en minder leuke kanten? Met andere woorden, neem jij jezelf ook zoals je bent? Met alle leuke en minder leuke kanten? Het is dus een dynamische relatie. Als die relatie nou niet lekker loopt, wat doe je dan? Hoe ontdek je dan waar de schoen wringt? Als kindercoach begeleid ik jullie op die zoektocht en help je om jullie band weer te versterken. Ik nodig jullie uit om deze uitdaging aan te gaan. Af en toe wat hulp kan best prettig zijn, toch? Je hoeft het namelijk niet alleen te doen!!

Hoeveel invloed heeft een moeder in een gezin?

Hoeveel invloed heeft een moeder op haar gezin? Moeders coachen is dan ook heel mooi om te doen omdat ik door de gesprekken ervaar dat het moeder zijn van alles bij je naar boven haalt. De moeder staat meestal centraal in het gezin en zij heeft veel aandachtsgebieden. Vandaar dat de controle bijna niet te realiseren is om al deze gebieden optimaal te kunnen doen. Ga maar eens na....gezin, huishouden, familie, werk, sport, vriendinnen etc. Je raakt uitgeput en neerslachtig denken ontstaat over je eigen kunnen. Vragen onstaan in je hoofd zoals "Ben ik wel goed genoeg?" "Doe ik het opvoeden wel goed"? "Gaat het wel goed met mijn kinderen"? "Ben ik wel een goede moeder"? en zo kan je nog wel even doorgaan. Ik heb een stopbord in mijn hoofd bedacht en roep regelmatig "stop" tegen mezelf. Er zijn namelijk alleen maar denkbeeldige beren op de weg en je haalt jezelf er alleen maar mee onderuit. Niet handig dus! En nu? Stoppen met zoveel denken en herkennen dat je zoveel denkt en meestal lijken die gedachten op elkaar en die gedachten zijn niet waar! Deel je gedachten of je twijfels, zodat je het weer helder kan gaan zien. Verandering kost moeite en die moeite moet je er wel zelf voor doen als moeder. Pak aan en zet door! Je kan het!!!

De relatie tussen ouder en kind